Schrijf hier in voor onze nieuwsbrief
  • Maandelijkse e-magazine
  • Wekelijkse updates
  • 60.000 lezers!

Vul hier uw e-mail in:

Vastgoedvergelijker

Rogier Hentenaar

Foto van Rogier Hentenaar Rogier Hentenaar is hoofdredacteur van Vastgoedjournaal en verantwoordelijk voor de verslaggeving over de commerciële vastgoedmarkt zoals over (niet-)beursgenoteerde vastgoedfondsen, projectontwikkelaars, vastgoedbeleggers en makelaars. Ook schrijft hij met regelmaat over de ontwikkelingen in de Nederlandse woningmarkt.
 
 
Meer artikelen van Rogier Hentenaar

Nu doorpakken met gelijk speelveld corporaties en vastgoedbeleggers

Erg vermakelijke, maar tegelijk ook zeer onrustbare leeskost. Ik heb het uiteraard over het gisteren verschenen rapport van de parlementaire enquêtecommissie. Honderden bladzijden dik, maar leest als een trein. Werkelijk niemand wordt gespaard, alleen het CFV komt er nog het beste van af. Van de 18 aanbevelingen zijn een aantal overbodig.

Dominante bestuurders, zwakke toezichthouders, meegaande politici en willige banken. Dat is in een notendop de teneur van een groot deel van de inhoud van het rapport, die achtereenvolgens vertaald zijn in de vier G’s: Gedrag, Governance, Grenzen en Geld. Wie het Nederlandse corporatiestelsel helemaal niet kent, krijgt bij het lezen van het rapport het idee dat de belangrijkste huisvesters van ons land worden bestuurd door gekke henkies.

Vrees voor lagere slagvaardigheid
De door de commissie voorgestelde 18 maatregelen voor een beter corporatiestelsel vind ik niet allemaal even zinvol. Gemeenten, huurders en een aparte woonautoriteit dienen volgens de commissie voortaan mee te participeren in het beleid. Meer vergaderingen dus en lagere slagvaardigheid, vrees ik. Bouwers kunnen langer wachten voor ze aan de slag kunnen voor de corporaties. Kan er wel gebouwd worden, dan zou het zomaar kunnen dat beleidsmaatregelen worden teruggedraaid door een nieuwe directeur omdat de vorige moest aftreden na de voorgestelde verplichte maximale zittingsduur van 8 jaar. Begrijpelijk zo’n maximale termijn om de Staaltjes onder de directeuren niet te lang te laten zitten, maar funest om langlopende gebieds- en woningontwikkelingen in gang te zetten en te monitoren.

Positief is het voorstel om meer alternatieve vormen van corporaties toe te laten. Daar is al eerder op gehamerd. In Rotterdam kan direct de daad bij het woord worden gevoegd. Want daar ligt een schoolvoorbeeld van een huurderscoöperatie met grote kans van slagen. Ik heb het over de Wielewaal-woningen van Woonstad Rotterdam waar huurders met een uitgewerkt bidbook wachten op het groene licht hiervoor.

Borgstelling voor iedereen
Eigenlijk is het jammer dat nog steeds het onderscheid wordt gemaakt tussen corporaties en de ‘commerciële’ vastgoedbeleggers. De borgstelling van leningen door het veel bekritiseerde WSW zou ook voor de gewone beleggers toegankelijk moeten zijn. Als die plannen hebben voor het realiseren van grote woningontwikkelingen inclusief sociale huur, dan kunnen zij worden ‘geholpen’ met geborgde leningen om banken sneller over de brug te laten komen. De borgstelling moet dan wel steeds op projectniveau plaatsvinden en niet op balansniveau zoals het ging.

Dat zou het speelveld een stukje gelijker maken. Het helpt dan ook wanneer corporaties failliet kunnen gaan – zoals de commissie voorstelt – in plaats van dat ze door branchegenoten in het zadel worden gehouden, zoals bij de miljarden kostende redding van Vestia. Dat houdt banken en corporatiebestuurders beter bij de les. Een faillissement heeft als ‘voordeel’ dat in één klap alle dure beloningsafspraken met bestuurders in de prullenbak kunnen. Vervolgens zullen er vast genoeg partijen zijn die de huurwoningportefeuille van de gefailleerde corporatie overnemen. Dergelijke huurwoningen zijn vrijwel altijd verhuurd en dus aantrekkelijk voor toekomstige kopers. Hadden ze veel eerder moeten invoeren.

Door Rogier Hentenaar | Gepubliceerd op 7 november 2014